[EL2] Eggs, Donuts, and Her [Taiyo.Cherry] Before ep.02 (end)

posted on 28 Feb 2013 02:26 by abiharaarts
เอ....ทำไมยิ่งใกล้สิ้นเดือนยิ่งอัพบล็อกบ่อยจัง....//เหงื่อตก
 
มาเคลียร์อีเว้นบีฟอร์ที่ดองไว้ยาวเหลือเกินค่ะ ฮาาา O<-< 
 
 
แต่ก่อนอื่น เราอัพเพจข้างๆแล้วนะ EL2  เชิญไปทัศนากันได้นะคะ >>>>
 
 
 
 
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
 
 
 
ตัวละครที่เกี่ยวข้อง
 
 
  
 
 
 
 
ต่อไปนี้เป็นฟิคล้วนนะคะ....ใครขี้เกียจอ่าน ข้ามไปอ่านสรุปที่สัญลักษณ์ ข้างล่างได้เลยค่ะ
 
 
--------------------------------------------
 

I really wanna be with you, I really wanna, really wanna be with you. Cuz, you’re my love, you’re my shine, you’re my dear. So trust me, trust me, trust me, yeah.

 

                อาชิทากะ ไทโยกดปุ่มเพิ่มเสียงพลางร้องเนื้อเพลงท่อนต่อไปเบาๆ จังหวะก้าวเดินของเขาช้าลงเล็กน้อยเมื่อเข้าสู่ย่านShopping Mall ไม่ว่าจะเป็นวันธรรมดาหรือวันหยุดผู้คนก็ยังแห่แหนมายังย่านนี้ไม่ขาดสาย เหล่าชาวเมืองมากหน้าหลายตาต่างพากันออกมาจับจ่ายซื้อของไปทำมื้อเย็น อันที่จริงเขาก็ตั้งใจจะซื้ออะไรกลับไปฝากที่บ้านบ้างเหมือนกัน แต่แม่บอกว่าวันนี้จะกลับดึกน่ะสิ ฮื้ม...เอายังไงดีนะ

 

 

                ขณะที่คิดอยู่นั้น สายตาก็เหลือบไปเห็นรถขายขนมชนิดหนึ่งจอดอยู่ ไทโยตาโตแล้วรีบสาวเท้าเข้าไปทันที กลิ่นหอมหวานของขนมชนิดโปรดลอยแตะจมูกของเขาอย่างจัง แน่นอนว่ามันคือโดนัท—ขนมที่ให้เขากินแทนข้าวก็เอา ไทโยมองจำนวนโดนัทที่เหลือไม่มากด้วยตาลุกวาว แบบนี้สบายมาก...

 

 

                “เหมาหมดเลยฮะ”

 

 

                พนักงานคนใหม่ทำสีหน้าตื่นตกใจกับคำพูดของเขาแต่ก็จัดเตรียมให้อย่างว่องไว ขณะที่รับกล่องโดนัทมาสี่กล่องแล้วยื่นเงินจำนวนพอดีเป๊ะให้พนักงานนั้น เขาไม่รู้เลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังมองมาอย่างกินเลือดกินเนื้อ และก็ยังคงไม่รู้ต่อไปจนกระทั่งถึงจังหวะที่หมุนตัวจะเดินออกไปนั่นล่ะ Hey นายคนนั้นน่ะ!


                พอหันไปตามเสียงเรียก เขาก็ได้พบกับหญิงสาวผิวขาวผู้ซึ่งสีหน้าตอนนี้ชี้ชัดว่าขุ่นเคืองเต็มที่ หล่อนเกล้าผมสีดำขลับเป็นมวยสูง ผมส่วนที่ปรกอยู่ข้างแก้มนั้นมีส่วนปลายเป็นสีน้ำตาลแดง สวมเสื้อแขนยาวสีขาวและกระโปรงสีดำ ไทโยเห็นดังนั้นจึงยิ้มมุมปากโดยอัตโนมัติพร้อมเอ่ยประโยคเดิมๆที่ใช้กับสาวๆในสถานการณ์แบบนี้ “มีอะไรหรือฮะ คนสวย?”

 

 

                อีกฝ่ายทำหน้าตกใจ...ซึ่งเขาไม่รู้ว่าเป็นเพราะคำทักหรือหน้าหล่อๆของเขากันแน่ ไทโยขยับยิ้มกว้างขึ้นไปอีกเมื่อเห็นปฏิกิริยานั่น มือข้างที่ว่างถอดหูฟังออกข้างหนึ่งแล้วถาม “ว่ายังไงฮะ?”

                ดูเหมือนหญิงสาวจะตั้งสติได้เพราะสีหน้ากลับมาเป็นปกติแล้ว นิ้วเรียวยาวชี้มาที่ถุงใส่กล่องโดนัทในมือเขา แล้วเสียงใสก็แหวขึ้น “นายกล้าดียังไงมาแย่งฉันซื้อโดนัทมิทราบ? ฉันกำลังเลือกอยู่นะ”

 

 

                “หืมม์?” เขาเลิกคิ้วน้อยๆ มองหญิงสาวทีมองโดนัทในมือที ครู่เดียวก็ร้องออกมา “ Oh that’s my bad, I’m sorry lady.” แล้วเขาก็ยื่นถุงใส่โดนัทสองถุงไปข้างหน้าอีกฝ่าย “ขอโทษด้วยฮะ ผมไม่ทันเห็นจริงๆ โปรดรับนี่ไว้แทนคำขอโทษของผมด้วยนะฮะ”

 

 

                “เอ๊ะ? แต่ว่า...” หญิงสาวเอ่ยเสียงอ้อมแอ้ม ยังไม่ยื่นมือออกมารับ ไทโยจึงสำทับว่า “ผมมักจะมาเหมาโดนัทร้านนี้เป็นประจำอยู่แล้วน่ะฮะ แต่วันนี้สงสัยหิวหน้ามืดเลยไม่ทันเห็นว่าคุณกำลังเลือกอยู่ รับไปเถอะนะฮะ ผมนี่แย่จริงๆเสียมารยาทกับสุภาพสตรีสวยๆอย่างคุณไปเสียได้...”

 

 

                ฝ่ายนั้นทำท่าไม่แน่ใจแต่ก็ยอมรับของไปจากเขาแต่โดยดี จากนั้นก็เอ่ยเสียงจริงจังแต่แฝงความประหม่า “คือ...จริงๆฉันก็ไม่ได้โกรธอะไรหรอกนะ ขอโทษด้วยแล้วกันที่ใช้คำพูดไม่ดีกับนายเท่าไร แล้วนายก็ยังมาให้โดนัทฉันฟรีๆอีก ขอฉันชดใช้นายบ้างได้ไหม?”

 

 

                ไทโยเบิกตาโตพลางโบกไม้โบกมือเป็นพัลวัน “ไม่ต้องหรอกฮะ ฝ่ายที่ผิดคือผมนี่นา อย่าลำบากเลยนะฮะ โดนัทส่วนของผมก็ยังเหลือตั้งสองกล่องแน่ะ” ว่าพลางยกให้ดู แต่หญิงสาวก็ยังมีทีท่าไม่คลายใจนัก ไทโยจึงขมวดคิ้วอย่างครุ่นคิด ก่อนจะเสนอไอเดีย “งั้นไปนั่งทานโดนัทด้วยกันตรงนั้นไหมฮะ? ผมว่าน่าจะดีถ้าได้นั่งทานของอร่อยๆพร้อมคนสวยๆอย่างคุณนะฮะ”

 

 

                หญิงสาวทำหน้าอิหลักอิเหลื่อ ตอบรับอย่างไม่เต็มเสียง “คือมันก็ได้อยู่หรอกค่ะ แต่ว่า...”

 


 

 

 

                แม้ดูอีกฝ่ายจะทำตัวไม่ค่อยถูกนัก แต่สุดท้ายเขาก็ได้มานั่งทานโดนัทกับหล่อนที่ม้านั่งแถวนั้นจนได้ ทว่าผ่านไปได้พักใหญ่ๆหญิงสาวที่เขาได้รู้ว่าชื่อ ‘เชอร์รี่’ ก็ก้มมองนาฬิกาพลางพูดว่าจำเป็นต้องขอตัวกลับก่อนเพราะจะเอาของที่ซื้อมาไปให้น้องชาย ไทโยรู้ดังนั้นจึงเก็บของจนเรียบร้อยแล้วลุกขึ้น “งั้นให้ผมไปส่งนะฮะ”

 

 

                เชอร์รี่ส่ายหัววืด น้ำคำเอ่ยอย่างเกรงใจ “ไม่ต้องหรอกค่ะ ขอบคุณ ฉันเอารถมาน่ะค่ะ แต่ว่า...” หญิงสาวหยิบโทรศัทพ์มือถือของตนออกมา “ถ้ายังไงฉันขอเบอร์กับเมล์ติดต่อของคุณไว้ได้ไหมคะ? ฉันคิดว่าแค่มานั่งกินโดนัทกับคุณมันยังไม่เรียกว่าชดใช้น่ะค่ะ”

 

 

                แทนที่จะตอบรับ ไทโยกลับยิ้มกว้างแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมาบ้าง นัยน์ตาสีฟ้าทอประกายชอบใจ แล้วพูดว่า “เป็นเกียรติอย่างยิ่งฮะที่ได้มีโอกาสสานสัมพันธ์กับคุณ จะส่งที่อยู่เมล์กับเบอร์ไปแล้วนะฮะ”

 

 

                เพียงครู่เดียวทั้งสองคนก็แลกเปลี่ยนข้อมูลติดต่อของอีกคนเป็นที่เรียบร้อย เชอร์รี่โค้งศีรษะและกล่าวร่ำลาเขาอีกครั้ง “ขอบคุณอีกครั้งนะคะ แล้วพบกันใหม่ค่ะ”

 

 

                ไทโยโค้งตอบ “ทางนี้ก็เช่นกันฮะ เดินทางปลอดภัย แล้วพบกันใหม่ฮะ”

 

 

                 ท้องฟ้ามืดสนิทพอดีเมื่อหญิงสาวกลับไป ไทโยยืนอยู่ที่เดิมสักพัก ก่อนจะเสียบหูฟังทั้งสองข้างอย่างเก่า เขาอมยิ้มเมื่อเนื้อเพลงวนมาที่ประโยคหนึ่ง

 

 

                The sun goes down…The stars come out…And all that counts…is here and now. My universe will never be the same, I'm glad you came, I'm glad you came.

 

 

            เราต้องได้เจอกันอีกแน่ฮะ...พี่เชอร์รี่คนสวย
 
 
----------------------------------------------------------
 
สรุป 
 
- ไทโยไปShopping Mallเพื่อซื้ออะไรกลับไปกินที่บ้าน
 
- เจอรถขายโดนัทเลยเข้าไปซื้อแบบเครซี่มาก เหมาหมดร้าน
 
- เชอร์รี่ยืนเลือกอยู่แต่ไทโยไม่เห็น เลยโดนว่าเข้าให้
 
- ไทโยไถ่โทษด้วยการให้โดนัทเจ๊รี่ไปฟรีๆ
 
- เจ๊อยากชดใช้เลยยอมไปนั่งกินโดนัทกับไทโย
 
- ตอนหลังทั้งสองคนแลกเบอร์และเมล์ติดต่อกันเพราะเจ๊รี่บอกยังชดใช้ไม่พอ
 
 
 
 
 
 
 
จบแล้วค่าาา O<------------< เคลียร์อีเว้นBeforeจบหมดสักที โฮ้วววววว//ปิดบล็อกฉลอง//ไม่ใช่
 
 
ขอบคุณ @misatoel2 พ๊วยซังมากๆนะคะที่มาเล่นด้วยกัน ในที่สุดมันก็จบ ก๊ากกกกกก
 
เรากับพ๊วยซังมีโครงการเล่นกันต่ออีกเยอะค่ะ แต่คราวนี้เอาแค่นี้ก่อน ฮาาาา
 
(ครั้งหน้าไม่มาแค่เจ๊รี่แน่....)
 
 
 
 
ขอบคุณที่อ่านนะคะ 
 
 
 
 
ปล.เอาจริงดิ จะเรียนจบแล้วจริงๆเหรอเนี่ย ต้องหางาน+เรียนต่อจริงๆดิ? โนววว O<-<
 
ปลล. จะบินแล้ว 11นี้แล้ว O<------< โฮ้วอเมริกาาาาาาาา
 
ปลลล. ฟิตร่างกายตอนนี้คงไม่สายไปม้าง....
 
ปลลลล. เพลงประกอบในฟิคเป็นเพลงTrust me ซึ่งเป็นED1ของเรื่องDurarara!!ค่ะ อีกเพลงก็เพลงGald you cameของTHE WANTED =q=
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

กรี๊ดดดดด พี่เชอร์รี่คนสวย -/////- #เขินแทน #เขินทำไมยะ
ชอบตรงที่เอบิซังให้ไทโยพูดภาษาอังกฤษเป็นพักๆเนี่ยแหละค่ะ! ชวนให้ใจเต้นดีจัง!
#ใจเต้นทำไมกัน #โดนชก #โดนเอาไปเก็บ

ว่าแต่ที่ว่าหิวน่ามืดจนไม่ทันเห็นนั่นมันอะไรกันนนน... กร๊ากก Orz" 55555 ;; {} ;; 
ปล.ขำที่พ๊วยวังเม้นท์ยาวๆๆมากค่ะ ฮาาาา

#4 By Yumeno☆Misu on 2013-03-01 20:57

ไทโยโปรยเสน่ห์ใส่สาวรุ่นพี่ซะด้วย ร้ายนักนะเรา
ถ้าไม่ติดว่าเป็นคนเจ้าชู้ คงคิดแล้วล่ะว่าพ่อหนุ่มพระอาทิตย์เป็นคนใจดีมาก รู้สึกถึงออร่าหนุ่มใจดี อบอุ่นระหว่างอ่านฟิคนี้จริงๆ นะ
สุดท้ายของคอมเมนท์นี้ อ่านแล้วหิวโดนัทค่ะ อยากกิน (อันนี้ดูจะไม่เกี่ยวนะ ฮา)

#3 By gardener w. on 2013-02-28 16:18

เอบิอัพถี่อ่ะ จะบ้าพลังแข่งกับมิสินะ
อ่านแล้วไทโยช่างแฟมินิสต์ ทำไมดูเป็นคนดียาซาชี่ไม่เหมือนที่คุยกันในเพนเฟรนด์เลยยะ ชริ ใช่สิ ลูกพี่มันเป็นผู้ชายนิ
บีฟอร์หมดแล้วเรอะ ไม่จริง เร็วไป! เดียะไปหาเวนท์เพิ่มงานให้เอบิอีก /โดนต่อย

#2 By 小媛 on 2013-02-28 09:40

หิวหน้ามืดดดด หิวหน้ามืดดดดด /โดนชก
พ๊วยคำคำนี้จริงๆคือมันเห็นภาพชัดมาก โอ้ย ขำแบบไร้สาเหตุ o<-------< 55555555555555 /เอาหัวโม่งเอบิซัง
ไทโยคนดีมากอ่ะ เชอรี่ไปไม่เป็นเลยทีเดียว แล้วบรรยกาศakwwardนั้นมันอะไร แง้ ไทโยทำเชอรี่ไปไม่เป็นนะคะ 555555555555
ว่าแต่ทำไมชื่อเอนทรี่มีไข่แต่เอนทรี่นี้ไข่ไม่เด่นเบย /ร้องหร้าย/เอบิซังชก นี้พ๊วยคาดหวังจริงจังนะเนี๊ยว่าไข่จะไปอยู่บนหัวไทโย/โดนชกอีกรอบ
ฟิคเอบิซังอ่านง่ายดีค่ะ อ่านเรื่อยๆเพลินๆรู้ตัวอีกทีจบซะล่ะ ก้าก o<--<
ยินดีกับเอบิซังที่เคลียร์เว้นบีฟอรืจบนะคะ พ๊วยยังไม่(มีท่าว่าจะ)จบเลย o<--< /นอนตายกั้นเขื่อน
ขอบคุณเอบิซังที่มาเล่นด้วยกันนะคะะ ไว้พ๊วยเคลยร์เว้นที่มีอยู่ให้จบไปซักอันสองอันจะมาเปิดเว้นทอมกับไทโยให้นะ (แล้วเชื่อว่ามันต้องลากยาวไปไกลแน่นอน...)
พึ่งกลับมาจากโรงเรียนกำลังมึนๆ เข้ามาขำไทโยหน้ามืดเพราะโดนัท อาห์ แต่อยากเม้นยาวๆ
ยาว
ยาว
ยาว
ยาว
ยาวรึยังค่ะ o<--< /โดนไล่ออกจากบล็อค 
เม้นนี้ไร้สติมาก ก้าก ขอบคุณเอบิซังอีกรอบนะค่า

#1 By พ๊วย on 2013-02-28 04:02